Op weg naar Kuningan-Linggarjati

Vanmorgen vertrokken wij te laat door ónze schuld. Ostik stond al vóór negenen netjes op ons te wachten, maar Frans had gisteren zo'n lang verhaal geschreven dat hij geen puf meer had om het verslag en de foto's op te laden. Dat moest dus vanmorgen nog. Een kwartier later dan gepland vertrokken wij dan toch richting Linggarjati. Ostik rijdt via de noordelijke in plaats van de zuidelijke route, omdat daar minder verkeer zou zijn. Deze route is wel langer (en duurt 9 i.p.v. 6 uur). Omdat toeristen vrijwel nooit de noordelijke route nemen krijgen wij volgens Ostik veel te zien dat andere toeristen missen. Een mooie route was het zeker!
Wij hebben veel mooie natuur gezien. In eerste instantie kilometers lange theeplantages en vervolgens de voor Indonesië kenmerkende sawahs, regelmatig tegen een achtergrond van metershoge palmbomen.
Verderop zijn mensen op het land aan het werk. Zij oogsten graan en alles gaat met de hand; de vrouwen snijden de stengels af en de mannen slaan, voorover gebukt, het graan eruit. Vijfzesde van de opbrengst is voor de landeigenaar, eenzesde deel is voor de arbeiders.
Weer een stuk verder zien wij hoe een sawah omgeploegd wordt met een BMW ("Buffalo Motor Works"), ofwel twee karbouwen voor een ploeg.
Wat opvalt, is dat de warungs langs de weg vaak dezelfde koopwaar aanbieden. Je ziet dan tien winkeltjes naast elkaar die állemaal ananas verkopen (of allemaal sinaasappels, of allemaal knalpotten). Ik zou denken: "Als mijn buurman ananas verkoopt, dan ga ik papaya's verkopen", maar hier denken zij blijkbaar: "Hé, mijn buurman doet goede zaken met ananas, dat ga ik ook doen". Wellicht totdat nummer tien in de rij denkt: "Hoe kan dat nou: ik heb dezelfde koopwaar als mijn buren, maar ik verkoop niets ...".
Na zo'n 3,5 uur rijden kondigde Ostik aan dat wij snel zouden stoppen bij een comfortabel restaurant voor de lunch, want hij zag dat Frans aan rust (lees: koffie) toe was (hij zat continu te knikkebollen). Ik had eigenlijk wel trek in eten, maar de lust verging mij al bij binnenkomst: wat een smerige bedoening. Wij kregen een lange lijst waarop wij konden aankruisen wat wij wilden hebben. Er bleek echter niet veel voorradig: geen vlees, geen maiskoekjes, geen cola. We besloten het dus maar bij koffie en thee (en kroepoek) te houden.
Nadat wij onze rit vervolgen wordt het wegdek steeds slechter. Wel komen wij door hele mooie dessa's en in enkele daarvan liggen kruidnagelen te drogen langs de weg. De kruidnagelen zelf worden gebruikt om het eten te kruiden, de takjes en de blaadjes gaan (uiteraard vermalen) in de kereteksigaretten. Leuk dat wij ook nog een kapokboom in bloei langs de weg zien staan.
Om half vijf komen wij aan bij het Grage Sangkan hotel in Kuningan, vlakbij Linggarjati. Ook hier weer heerlijk gegeten. Jammer dat het voor Frans een beetje (te) pittig was :-)
Om de vlammen te blussen wilden wij nog twee biertjes meenemen naar onze kamer. Wat denk je? Bier op!

Woordenlijst - Daftar kata

desa [dessa] - dorp
kerbau [karbouw] - Indische waterbuffel
keretek [kretek] - kruidnagelsigaret
sawah - rijstveld
warung - kraampje